تبلیغات
ردیف های آوازی موسیقی سنتی ایران - من و دل می نگریم

امروز باران باریده

          همه شهر تر است

                         دل من  می خواهد بنویسد

                         دل من باز من می خواهدبنویسد

امروز در این شهر      در این لحظه و ساعت    باران می بارد

من و صدای زیبای پاشنه کفشم    که صدایش آرامم می کرد    رفتیم زیر باران ::

که مرا برد به همه کودکیم

لحظه ای که کنار مادر

از حیاط خانه ی (خدارحمت کند) عزیز جان را

به بیرون می رفتیم      مادر مشغول و سرگرم فکر بود و در حال خودش

من کنار مادر عزیزترازجان      و نمی دانست         چه حال و لذتی داشت برایم 

شنیدن صدای پاشنه ی کفشش

حالا من هم بزرگ شدم

و صدای کفشم     می نواز د روحم     می نوازد قلبم     لذتی دارد     حال و هوایی دارد

و سپاسی ودرود بر عزیزترینم           که لذت شنیدن بخشید

من و دل می نگریم     همراهیم

رفتیم سراغ موفقیت      شاید هم به خیالمان

رفتیم به سوی شادی      شاید هم نه به خیالمان

رفتیم ،نشستیم،دیدیم                  در همین روز خدا

من و دل می خندیدیم

من و دختر بچه ای به هم لبخند زدیم

و دیدیم      زیبایی لبخند و نگاهش را........

ودیدیم       در همان صبح ،کلافگی کارمند بانک را..........

ودیدیم   یاری و خدمت بی دریغ جوانی را............

و درجلوی درهمان  بانک  دیدیم       دستان پیرمردی که به سوی آسمان  و چشمانش به ما...........

ودیدیم     در همین روز کتمان و دروغ را..........

دیدیم آن را         شفاف تر از آب باران و راحت از هر کار دیگر........

من و دل اگر چه داشتیم می خندیدیم

لحظه ای  خیلی ترسیدیم..........

وشقاوت و بی رحمی و گناه..........

و لطافت و صداقت و نگاه....................

زمین تر بود

من و دل با سادگی قلبمان می دیدیم    با تعجیب !!!!/نه سوال ؟؟؟/نه جواب

خواندیم   نوشته ی گابریل را::

مرگ خیلی آسان می تواند ،،الان به سراغ من بیاید

من تا می توانم با مرگ مبارزه می کنم ........مهم نیست

مهم آن است که زندگی و با مرگ من چه تاثیری در زندگی دیگران داشته است...........

من و دل دوباره مست مست،، خندیدیم.........

ودلم سوخت برای آنانکه  به جای پرواز ،،،تن بی گناهشان را می آزارند..........و می رنجانند

و نمی دانند جزبه خود ستم نمی کنند..........

و چقدر در شلوغی هم تنهایند...........

واز تنهایشان فراریند............

من ودل اگر چه رنجیدیم      ولی برای عشقی رنجیدیم

و بیهوده نرنجیدیم و ساده خندیدیم    و ساده قلبمان به شوق آمد  واز رنجمان هم لذت بردیم

و اگر مهربان ترین یار نمی خواست

از کجا از کدامین ،بود ،،داشتم

قرار

   مستی

         مهربانی

                  سادگی

                           شادی

                                    عشق

                                             رهایی

این غرور عشق و مستی از تودارم

خنده برغوغای هستی  ازتودارم

لطف لذت لمس حظورت ازتودارم

دانش اندک ولی حال رهایی ازتودارم

هر جا گذرم تو جلوه گری

چگونه تسبح بگویم توراهمراه بی ریا       با این همه لطفت

                                                                   که از دیدن من لذت ببری...

دوستت دارم ای خالق هروجود...ای که می چشانی  به هر جانداری

طعم وداع را......وای عزیزدانا چقدر خوب می دانی چقدر کم پند می گیرند

  ای همه  ی هستی ام ..ای بزر گ،مهربان

ای عزیزترین، ای شفا دهنده   ای رهاکننده ای هدایت کننده............صهبا